Antonio Karlos Ortega proslavio je svoju treću titulu u EHF Ligi šampiona u ulozi trenera. To je deveta titula, ako se uzme i onih šest igračkih španske rukometne legende uz majici sa grbom Barselone. Da je reč o eri kojoj nema puno pandana u istoriji najkvalitetnijeg evropskog klupskog takmičenja, govori podatak da od kada se igra EHF Liga šampiona u ovom formatu (1994.) samo je Talantu Dušebaevu pošlo za rukom brže da dođe do tri trofeja.
Naime, Talant je sa čuvenim drim-timom iz Siudad Reala u uvodne četiri sezone čak tri puta slavio titulu (2006, 2007 i 2009.). Od trenera koji su imali priliku da tri i više puta podižu pehar, najtrofejnijem Valeru Riveri bilo je potrebno 14 sezona na klupi Barselone (1983-1997), da dođe do broja tri, a kasnije se to završilo osvajanjem šest trofeja (pet u nizu do 2000.).
I njegov naslednik, a Ortegin prethodnik, Ćavi Paskval, došao je do tri trofeja Lige šampiona ali u periodu od 12 godina (2009-2021).
Jedini van Španije koji je došao do tri trofeja, Alfred Gislason, uradio je to sa dva kluba. Prvo sa Magdeburgom 2002. godine u svojoj trećoj sezoni na klupi tima iz GETEC Arene. Kasnije mu je to pošlo za rukom i sa fantastičnom generacijom iz Kila 2010. i 2012. godine. „Zebre“ je preuzeo u leto 2008 zamenivši Zvonimira Noku Serdarušića.
Ako gledamo eru pre EHF, čuveni Spartak Mironovič vodio je SKA Minsk do tri titule (1987, 1989 i 1990), a na klupi čuvenog tima sedeo je od 1976 do 2016.godine. Horst Dreischang je tri puta slavio sa Gumersbahom (1967, 1970, 1971), ali u 12 sezona (od 1959.).
